അരങ്ങിലും വെള്ളിത്തിരയിലും പകരംവെക്കാനില്ലാത്ത കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ മലയാളികളെ വിസ്മയിപ്പിച്ച അതുല്യ നടൻ തിലകൻ വിടവാങ്ങിയിട്ട് 14 വർഷം പിന്നിടുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന കാലഘട്ടത്തിൽ സിനിമാലോകത്ത് നിന്ന് ഒറ്റപ്പെടുത്തലുകൾ നേരിടേണ്ടി വന്നെങ്കിലും, മലയാള സിനിമയിൽ അദ്ദേഹം ഉറപ്പിച്ച ഇരിപ്പിടം സ്വന്തമാക്കാൻ പിന്നീട് ആർക്കുമായിട്ടില്ല. വൈവിധ്യമാർന്ന വേഷങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം പ്രേക്ഷകമനസ്സുകളിൽ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു.
“അഭിനയിക്കുകയാണെന്ന് പ്രേക്ഷകന് തോന്നിയാൽ ആ അഭിനയം പരാജയപ്പെട്ടു” എന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും അത് നിരന്തരം ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത കലാകാരനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഫ്രെയിമുകളിൽ തിലകൻ എന്ന നടൻ എപ്പോഴും നിറഞ്ഞുനിന്നു. യാതൊരു കൃത്രിമത്വവുമില്ലാതെ, മുൻമാതൃകകളില്ലാതെ ഏത് കഥാപാത്രത്തിലേക്കും അനായാസം പരകായപ്രവേശം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ചുറ്റുപാടുകളെക്കുറിച്ചുള്ള സൂക്ഷ്മമായ നിരീക്ഷണപാടവമായിരുന്നു ആ അഭിനയ മികവിന്റെ അടിസ്ഥാനം.
മലയാള സിനിമ കണ്ട ഏറ്റവും മികച്ച പിതൃകഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് ജീവൻ നൽകിയത് തിലകനാണ്. ‘സ്ഫടിക’ത്തിലെ കണിശക്കാരനായ ചാക്കോ മാഷും, ‘കിരീട’ത്തിലെ നിസ്സഹായനായ അച്യുതൻ നായരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ആ നടന്റെ പ്രതിഭ വിളിച്ചോതുന്നതാണ്. അതുപോലെതന്നെ, വികാരങ്ങളെയും സങ്കടങ്ങളെയും ഉള്ളിലൊതുക്കിയ ‘മൂന്നാംപക്ക’ത്തിലെ മുത്തശ്ശൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിനയജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും തലയെടുപ്പുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളിലൊന്നായി നിലകൊള്ളുന്നു.
മലയാള സിനിമയുടെ ആത്മവിശ്വാസമായിരുന്നു തിലകൻ. ഏത് വെല്ലുവിളി നിറഞ്ഞ വേഷവും അനായാസം കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. കടുത്ത ഗൗരവമുള്ള വേഷങ്ങൾക്കൊപ്പം തന്നെ ഹാസ്യവും തനിക്ക് വഴങ്ങുമെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു. ‘സന്മനസ്സുള്ളവർക്ക് സമാധാനം’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ ദാമോദർജി എന്ന കഥാപാത്രം അതിന് ഏറ്റവും മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. സ്വന്തം ഇമേജിനെ ഭയക്കാതെ മദ്യപാനി, പോലീസുകാരൻ, അധ്യാപകൻ, മന്ത്രവാദി, കാര്യസ്ഥൻ, രാഷ്ട്രീയ നേതാവ് എന്നിങ്ങനെ അദ്ദേഹം എടുത്തണിയാത്ത വേഷങ്ങൾ ചുരുക്കമാണ്. അനുഭവങ്ങളുടെ കരുത്തിൽ സ്വയം മിനുക്കിയെടുത്ത ആ അഭിനയ പ്രതിഭ ഇന്നും മലയാളികളുടെ മനസ്സിൽ തിളക്കമറ്റ് നിൽക്കുന്നു.




+ There are no comments
Add yours