കാടിറങ്ങുന്ന വന്യമൃഗങ്ങളും ജീവൻ പണയംവെച്ച് മലയോര ജനതയും; വന്യജീവി ആക്രമണങ്ങൾക്ക് ശാശ്വത പരിഹാരം എന്ന്?

കേരളത്തിലെ മലയോര മേഖലകളിൽ വന്യജീവി ആക്രമണങ്ങൾ ഒരു തുടർക്കഥയാവുകയാണ്. വയനാട്, ഇടുക്കി, പാലക്കാട്, പത്തനംതിട്ട തുടങ്ങിയ ജില്ലകളിലെ വനാതിർത്തി പങ്കിടുന്ന ഗ്രാമങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾ ഇന്ന് ജീവിക്കുന്നത് വലിയ ഭീതിയിലാണ്. കാട്ടാനയും കടുവയും കാട്ടുപന്നിയും ജനവാസ കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത് നിത്യസംഭവമായി മാറിയതോടെ സ്വന്തം വീട്ടുമുറ്റത്ത് പോലും സ്വൈര്യമായി ഇറങ്ങാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലാണ് കർഷകരും സാധാരണക്കാരും.

ജീവിതം വഴിമുട്ടുന്ന മലയോര ജനത

പകലെന്നോ രാത്രിയെന്നോ വ്യത്യാസമില്ലാതെയാണ് വന്യമൃഗങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കാടിറങ്ങുന്നത്. കർഷകർ വിയർപ്പൊഴുക്കി വളർത്തിയെടുക്കുന്ന കൃഷികൾ ഒറ്റരാത്രികൊണ്ടാണ് കാട്ടാനക്കൂട്ടങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നത്. കാട്ടുപന്നികളുടെ നിരന്തര ശല്യം കാരണം പലരും കൃഷി തന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലെത്തി. ഇതിനെല്ലാം പുറമെയാണ് മനുഷ്യ ജീവന് നേരെയുള്ള ഭീഷണി. അതിരാവിലെ റബ്ബർ ടാപ്പിങ്ങിനും പാൽ സൊസൈറ്റികളിലേക്കും പോകുന്ന കർഷകർക്കും, കാൽനടയായി സ്കൂളിൽ പോകുന്ന കുട്ടികൾക്കുമാണ് വന്യജീവികളിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ ഭീഷണി നേരിടുന്നത്. അടുത്തിടെയായി നിരവധി ജീവനുകളാണ് ഇത്തരം അപ്രതീക്ഷിത ആക്രമണങ്ങളിൽ പൊലിഞ്ഞത്.

മൃഗങ്ങൾ കാടിറങ്ങാൻ കാരണമെന്ത്?

വന്യമൃഗങ്ങൾ വലിയ തോതിൽ നാട്ടിലിറങ്ങുന്നതിന് പിന്നിൽ പാരിസ്ഥിതികവും മനുഷ്യനിർമ്മിതവുമായ കാരണങ്ങളുണ്ടെന്ന് വിദഗ്ധർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു:

• ഭക്ഷണത്തിന്റെയും വെള്ളത്തിന്റെയും ദൗർലഭ്യം: കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും കനത്ത വേനലും കാരണം കാട്ടിൽ കുടിവെള്ളവും ഭക്ഷണവും കുറയുന്നത് മൃഗങ്ങളെ സ്വാഭാവികമായും ജനവാസ കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു.
• അധിനിവേശ സസ്യങ്ങൾ: കാടുകളിലെ സെന, ധൃതരാഷ്ട്രപ്പച്ച തുടങ്ങിയ അധിനിവേശ സസ്യങ്ങളുടെ അനിയന്ത്രിതമായ വളർച്ച മൃഗങ്ങളുടെ സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥയെയും തീറ്റപ്പുൽമേടുകളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.
• കൃഷിരീതികളിലെ മാറ്റം: വനാതിർത്തികളിൽ മൃഗങ്ങളെ ആകർഷിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള വിളകൾ (വാഴ, പൈനാപ്പിൾ, പ്ലാവ്) കൃഷി ചെയ്യുന്നത് കാട്ടാനകളെയും പന്നികളെയും നാട്ടിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് ആകർഷിക്കാൻ കാരണമാകുന്നുണ്ട്.

അപര്യാപ്തമായ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾ

വന്യജീവി ആക്രമണങ്ങൾ തടയുന്നതിനായി വനംവകുപ്പ് സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള കിടങ്ങുകളും സൗരോർജ്ജ വേലികളും പലയിടത്തും നോക്കുകുത്തികളാണ്. കൃത്യമായ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ നടക്കാത്തതിനാൽ ഇവയൊന്നും മൃഗങ്ങളെ തടയാൻ പര്യാപ്തമല്ല. മാത്രമല്ല, മൃഗങ്ങളുടെ ആക്രമണങ്ങളിൽ ജീവനോ കൃഷിയോ നഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്ക് സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന നഷ്ടപരിഹാരം ലഭിക്കാൻ മാസങ്ങളോ ചിലപ്പോൾ വർഷങ്ങളോ സർക്കാർ ഓഫീസുകൾ കയറിയിറങ്ങേണ്ട ഗതികേടുമുണ്ട്.

വേണ്ടത് പ്രായോഗികമായ ശാശ്വത പരിഹാരം

പ്രതിഷേധങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രം കൈക്കൊള്ളുന്ന താത്കാലിക നടപടികൾക്കപ്പുറം, ശാസ്ത്രീയവും പ്രായോഗികവുമായ ശാശ്വത പരിഹാരങ്ങളാണ് മലയോര ജനതയ്ക്ക് ഇന്ന് ആവശ്യം.

• മുന്നറിയിപ്പ് സംവിധാനങ്ങൾ: ഡ്രോണുകളും ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസും ഉപയോഗിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് സംവിധാനങ്ങൾവനാതിർത്തികളിൽ കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമാക്കണം.
• തൂക്കുവേലികളും കിടങ്ങുകളും: ആനകളെ തടയാൻ പരമ്പരാഗത വേലികൾക്ക് പകരം തൂക്കുവേലികളും റെയിൽവേ ഫെൻസിംഗും സ്ഥാപിക്കുകയും അവയുടെ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ ഉറപ്പാക്കുകയും വേണം.
• ദ്രുതകർമ്മ സേന (RRT): അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങളെ നേരിടാൻ ആധുനിക സജ്ജീകരണങ്ങളോടെ കൂടുതൽ ദ്രുതകർമ്മ സേനയെ ഓരോ മേഖലയിലും വിന്യസിക്കണം.

മനുഷ്യന്റെ ജീവനും സ്വത്തിനും സംരക്ഷണം നൽകുക എന്നത് ഏതൊരു സർക്കാരിന്റെയും പ്രാഥമിക ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. വന്യജീവി സംരക്ഷണത്തോടൊപ്പം തന്നെ മനുഷ്യന്റെ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന രീതിയിൽ നിയമങ്ങളിലും പ്രതിരോധ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും കാലാനുസൃതമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ അധികൃതർ തയ്യാറാകേണ്ടതുണ്ട്.